4/ خرداد/90
4/ خرداد/90 سلام دختر گلم. امروز بخاطر کارهای من خیلی اذیت شدی. صبح کله سحر که فکر میکردم کارهام کم طول بکشه بردمت واسه گرفتنن غرامت تصادف دستم مجتمع قضایی. وای چه جای بدی بود و چقدر زیاد طول کشید. اعصاب هردومون بهم ریخت. انشاله اولین و آخرین بار باشه. چه جای بدیه. زنهایی که از شوهراشون کتک خوردن و مردهایی که از زنهاشون رودست. همونجا بود که قدر زندگی آروممونو کنار شما و بابایی دونستم. میخوام با این پول یه گوسفند بخرم و قربونی کنیم.تا دیگه ازین اتفاقها واسمون نیفته. مخصوصا حالا که ماشین و خونه نو هم خریدیم. ایشاله بسلامتی حالشو ببریم و همه اونایی که ندارن هم خدا بهشون بده ایشاله..
واسه همین تولد پرنیا و تو مهد ازدست دادیم و دیر رسیدیم. اما کادوتو بهش دادی و با هم چند تا عکس انداختین
شب مهندس زنگ زد و گفت کلید خونه رو داده به مادر جون. چقدر خوشحال شدم گلم.اما یک غصه ام این بود که گوشوارهات رو که شکست و رویا جون بهم داد گم کرده بودم. داشتم دق میکردم. به خانم قیاسی زنگ زدم.فایده ای نداشت. کلی قصه خوردم ....این چندمین گوشوارت بود....
