3/خرداد/90- روز مادر

 امروز روز مادره....

اینهم هدیه محیا به مامانی اش

در آسمان آبی دلم، جایی برای ابرها نیست

مادرم! دعایم کن که با دعایت ، دلم خانه دردها نیست

عزیزترین عزیزانم ، روزت مبارک . . .

مادر

کاشکی می شد بهت بگم / چقدر صدات و دوست دارم

لالایی هات و دوست دارم / بغض صدات و دوست دارم . . .

البته اگه هرروز روزش باشه کمه. اینا رو نه بخاطر خودم میگم . بلکه بخاطر مادرم که تازه میفهمم چی کشیدن.احساس میکنم کاری واسش نکردم و بجز با درس خوندن دیگه هرگز خوشحالش نکردم. اینارو مینویسم تو مثل من نباشی و درآینده قدر کسایی رو که واست زحمت کشیدن بدونی و همیشه به پدر بزرگها و مادر بزرگها احترام بذاری چون اگه اونا تلاش نمیکردن ما هم نمیتونستیم درست تربیتت کنیم. از همینجا دستشون رو میبوسم. هم بابا مامان خودم و هم مامان بابا علی. خدا پدرش رو هم رحمتش کنه. 

امروز شمارو گذاشتم مهد و رفتم بیمه. دیر رسیدم و به جشنی که از صداسیما اومدن و تو مهد برگزار کردن نرسیدم. منو ببخش گلم...